Η συνέχεια εδώ…

24/01/2013 § Σχολιάστε

Η συνέχεια εδώ…

Μια επιλογή από ενδιαφέρουσες αναδημοσιεύσεις από άλλους ιστοτόπους σχετικά με την εργονομία, το χρηστοκεντρικό σχεδιασμό και την ευχρηστία θα μπορείτε από εδώ και πέρα να βρίσκετε στο νέο μου ιστολόγιο (σελιδοδείκτη)

Advertisements

Που βοηθάει η εργονομία ρε φίλε;

27/07/2012 § Σχολιάστε

Πολλές φορές βρίσκομαι αντιμέτωπος με την αμηχανία κάποιου συνομιλητή μου όταν ακούει ότι ασχολούμαι με την εργονομία. Και είναι ιδιαιτέρως δύσκολο να του δώσω να καταλάβει το εύρος των θεμάτων που αφορά η εργονομία. Η συνήθης απάντηση ότι η εργονομία προσπαθεί να επιτύχει μια ισορροπία ανάμεσα στο χρήστη, το μέσο και την εργασία παραδέχομαι ότι δεν είναι αρκετά επεξηγηματική.

Καμιά φορά όμως βρίσκομαι μπροστά σε κάποια τόσο χαρακτηριστικά παραδείγματα (όπως το επόμενο) που θεωρώ ότι θα μπορούσαν να είναι στο εξώφυλλο ενός βιβλίου για την εργονομία.

Εργονομία μέσα στο δοκιμαστήριο: Image

Όσοι από εσάς έχετε συνοδέψει γυναίκα σε μαγαζί με ρούχα (ανευ παρεξηγήσεως κυρίες μου, αλλά εσείς έχετε τα πρωτεία στο συγκεκριμένο άθλημα) γνωρίζετε τον πανικό που επικρατεί μέσα στο δοκιμαστήριο και τα «βουνά» από τις κρεμάστρες με ρούχα. Η εργονομία έρχεται να δώσει λύση (!) εγκαθιστώντας κρεμάστρες με χαρακτηρισμό ανάλογα με την πρόθεση μας να αγοράσουμε ή όχι το ρούχο, «ταξινομώντας» τη σκέψη μας και διευκολύνοντας την επιλογή μας!

Απλό; Εύκολο; Αποτελεσματικό; Εργονομικό!

 

Αν σκέφτεσαι να ταξιδέψεις με αεροπλάνο σύντομα άστο καλύτερα (ή δες το οπωσδήποτε)

22/07/2012 § Σχολιάστε

Το μόνο βέβαιο για την ανθρώπινη συμπεριφορά είναι ότι δεν μπορείς να αποκλείσεις…το λάθος.

Μπορείς να το μελετήσεις, να μειώσεις τις πιθανότητες να συμβεί, να ελέγξεις τις συνέπειες αλλά δεν μπορείς να το αποκλείσεις.

Υπάρχουν όμως τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας που τα λάθος είναι ανεπίτρεπτο ( και οι συνέπειες του καταστροφικές).

Και ένας από αυτούς είναι οι αερομεταφορές.

Φυσικά, στο τσουβάλι «ανθρώπινο λάθος» ρίχνουμε πολλές φορές όλες τις ανεπάρκειες και τις αστοχίες ενός συστήματος που απέτυχε να λειτουργήσει σωστά (ή δεν ήταν εξαρχής επαρκές) καλύπτοντας έτσι τις ενοχές των εταιριών και των εποπτεύοντων οργανισμών αλλά και τις συστημικές αδυναμίες που όσοι ασχολούνται με την ασφάλεια και την εργονομία των πτήσεων δεν κατάφεραν να αντιμετωπίσουν.

Επειδή όμως οι «σκελετοί» των αεροπορικών ατυχημάτων είναι πολύ μεγάλοι για να τους κρύψουμε κάτω από το χαλί, είναι καλύτερα να ενημερωνόμαστε και να ερευνούμε ώστε να γνωρίσουμε τις αδυναμίες και να τις αντιμετωπίσουμε.

Εντόπισα λοιπόν τελευταία ένα εξαιρετικό ιστολόγιο αφιερωμένο στην ασφάλεια των πτήσεων και στη διερεύνηση ατυχημάτων το οποίο κυριολεκτικά είναι must για όσους μας αρέσει να ασχολούμαστε με αυτά τα ζητήματα.

Το ιστολόγιο είναι το http://www.system-safety.com . Προτείνω ανεπιφύλακτα να το επισκεφτείτε και είμαι σίγουρος (ότι αν και στα αγγλικά) θα κολλήσετε και εσείς μαζί του όπως και εγώ. Το πιο ενδιαφέρον του κομμάτι βέβαια είναι το εβδομαδιαίο newsletter του που με τρόπο απλό, συνοπτικό και περιεκτικό παρουσιάζει συμπεράσμα από τη διερεύνηση περιστατικών (ατυχημάτων αλλά και near-misses) προσφέροντας μέσα σε λίγο χρόνο πλήρη εικόνα των συνθηκών και των προβλημάτων τα προκάλεσαν.

Η εργονομία, που λατρεύει την ανάλυση και την αποτίμηση, έχει σπουδαίο ρόλο να παίξει στην ασφάλεια και την βελτιστοποίηση των συνθηκών των αεροπορικών ταξιδιών, αρκεί πρέπει να επενδύσει περισσότερο σε αποτελεσματικές αλλά και εφαρμόσιμες/ρεαλιστικές παρέμβασεις.

 

 

BONUS: Το θαύμα του Hudson:

«Nέα Υόρκη. Ιανουάριος 2009

Σε θαύμα και στην ιδιαίτερη ικανότητα του πιλότου μπορεί να αποδοθεί η διάσωση των 155 επιβατών και πληρώματος της πτήσης 1549 της US Airways που απογειώθηκε από το αεροδρόμιο Λα Γκουάρντια της Νέας Υόρκης για να προσθαλασσωθεί μερικά λεπτά αργότερα στον ποταμό Χάντσον. Ενα λεπτό μετά την απογείωση, το Airbus A320 χτύπησε σμήνος από χήνες που κατέστρεψαν αμφότερους τους κινητήρες, όπως πληροφόρησε ο κυβερνήτης του, πρώην πιλότος της Πολεμικής Aεροπορίας και ήρωας από το βράδυ της Πέμπτης (, Τσέσλι Σούλενμπεργκερ  [Chesley B. Sullenberger III] τον πύργο ελέγχου. Καθώς δεν υπήρχε χρόνος να επιστρέψει το αεροσκάφος στο Λα Γκουάρντια για αναγκαστική προσγείωση και δεν υπήρχε άλλο αεροδρόμιο πιο κοντά, ο κυβερνήτης αποφάσισε να προσπαθήσει αναγκαστική προσθαλάσσωση στον ποταμό Χάντσον. Σύμφωνα με εκπρόσωπο της αμερικανικής ένωσης ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας, το αεροπλάνο πέρασε πάνω από τη γέφυρα Τζορτζ Oυάσιγκτον «ξυστά» και «ακούμπησε στην επιφάνεια του ποταμού στο ύψος περίπου της 48ης οδού, στο κεντρικό Μανχάταν. Aυτόπτες μάρτυρες είπαν ότι η προσθαλάσσωση ήταν τόσο ομαλή, που έμοιαζε σαν ομαλή προσγείωση.

Εντός ελαχίστων δευτερολέπτων και με απόλυτη ψυχραιμία οι επιβάτες βγήκαν από τις εξόδους κινδύνου στα φτερά για να παραληφθούν από τα σκάφη διάσωσης που κατέφθασαν σε ελάχιστο χρόνο και να προωθηθούν στα νοσοκομεία της περιοχής για τις πρώτες βοήθειες. Αμέσως μετά την απομάκρυνση και του τελευταίου, ο κυβερνήτης Σούλενμπεργκερ έλεγξε δύο φορές τον θάλαμο των επιβατών, περπατώντας από τη μία άκρη στην άλλη, για να διασφαλίσει ότι κανείς δεν είχε παραμείνει στο εσωτερικό.

Οπως περιγράφει ο επιβάτης Τζεφ Κόλοτζεϊ, «είδα ξαφνικά έκρηξη στον κινητήρα και άκουσα τον πιλότο να λέει “ετοιμαστείτε για πρόσκρουση” και να κάνει την προσευχή του. Η πρόσκρουση στο νερό ήταν αρκετά ισχυρή και πολλοί χτύπησαν το κεφάλι τους στην οροφή. Αμέσως μετά, άνοιξαν οι έξοδοι κινδύνου και οι επιβάτες βγήκαν στα φτερά. Ο Αλμπέρτο Πανέρο που επέβαινε στο αεροσκάφος διηγείται ότι λίγο μετά την απογείωση άκουσε έναν ισχυρό κρότο, ένιωσε ισχυρούς κραδασμούς και μύρισε καπνό. «Ξαφνικά άκουσα τον πιλότο να λέει “ετοιμαστείτε για πρόσκρουση”. Τότε καταλάβαμε ότι έπεφτε το αεροπλάνο στο νερό. Ομως παρέμεινε στην επιφάνεια αρκετά και μπορέσαμε να βγούμε. Σωθήκαμε. Είναι απίστευτο ότι ζήσαμε όλοι».

Η αλήθεια είναι ότι μέσα στην ατυχία τους, οι επιβαίνοντες της πτήσης 1549 δεν θα μπορούσαν να σταθούν πιο τυχεροί ούτε να εναποθέσουν τη ζωή τους σε ασφαλέστερα χέρια. Ο κυβερνήτης Σούλενμπεργκερ, 40 χρόνια πιλότος με 19 χιλιάδες ώρες πτήσης, από μικρό παιδί ονειρευόταν να γίνει πιλότος και τα κατάφερε. Είναι ειδικός σε θέματα ασφαλείας πτήσεων και καθηγητής στο Kέντρο Διαχείρισης Kαταστροφών του Πανεπιστημίου του Μπέρκλεϊ, ενώ έχει συμμετάσχει σε επιτροπές εμπειρογνωμόνων για τη διερεύνηση αεροπορικών δυστυχημάτων. Ο πρώην πιλότος της Πολεμικής Αεροπορίας και πρόεδρος της Επιτροπής Ασφαλείας της Ενωσης Πιλότων Αεροπορικών Εταιρειών, σήμερα είναι ένας ήρωας.»

Παρακολουθήστε και την καταπληκτική 3d αναπαράσταση της πτήσης και τους διαλόγους μεταξύ του πιλότου και του Πύργου Ελέγχου

Και ολόκληρο το ντοκυμαντέρ από το BBC

IKEA TV, Όλα σε ένα, εργονομικά και νοικοκυρεμένα

15/06/2012 § Σχολιάστε

Για κάτσε λίγο να δω κάτι που θέλω…

01/06/2012 § 2 Σχόλια

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Εργονομία = κάθισμα εργασίας. (όχι βέβαια, αλλά για τους περισσότερους εκεί συρρικνώνεται ο κλάδος μας!).

Και μετά από τόσες δεκαετίες έρευνας πάνω στο θέμα δεν έχουμε να παρουσιάσουμε ΤΟ εργονομικό κάθισμα εργασίας που θα ικανοποιήσει όλο τον κόσμο!

Μόνο που αυτό είναι το σωστό!

Ας βάλουμε όμως τα πράγματα σε μια σειρά:

  1. Το ανθρώπινο σώμα δεν είναι σχεδιασμένο για να παραμένει στην ίδια στάση για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Ούτε καν στην ξαπλωτή… Άρα καταλαβαίνεις ότι εξ’ορισμού, δεν είναι καθόλου «εργονομικό» το να κάθεσαι!(αν υπάρχει κάποια «πιο ανεκτή» στάση για μεγάλο χρονικό διάστημα αυτή δεν είναι παρά η εμβρυϊκή- λογικό αφού τη διατηρούμε για περίπου 9 μήνες!).
    •  Άρα για να είναι ξεκάθαρο, εξαρχής η σύσταση είναι: όσο περισσότερο έχεις τη δυνατότητα να κινείσαι. Ακόμα και να σηκωθείς για να πας να μιλήσεις στο συνάδελφο του δίπλα γραφείου αντί να σηκώσεις το ακουστικό ή να στείλεις  email είναι πολύ σημαντικό.
    •  Ακόμα και το να σηκωθείς από το γραφείο σου και να τεντωθείς για 5 δευτερόλεπτα είναι ευεργετικό.Πιθανά βέβαια να «ξενίσει» κάπως τους συναδέλφους σου, αλλά, μόλις τους εξηγήσεις τα οφέλη από αυτή την κίνηση και το δοκιμάσουν, θα διαπιστώσουν ότι όντως βοηθάει και θα σε μιμηθούν.
    • Παρεπιπτόντως και επειδή είναι σχεδόν σίγουρο ότι σε κάποιο διπλανό tab αυτή την ώρα είναι ανοιχτό το twitter, σου προτείνω να ακολουθήσεις τον λογαριασμό του https://twitter.com/#!/ErgoBot που θα σου υπενθυμίζει να κάνεις τις «ασκησούλες» σου. Ακολουθήσε τον και θα με θυμηθείς…
  2. Μιας και η ποικιλία «σχημάτων και μεγεθών» που αποκαλύπτουν οι ανθρωπομετρικές έρευνες είναι περίπου ανεξάντλητη, δεν θα μπορούσε ποτέ ΕΝΑ κάθισμα να είναι ικανοποιητικό για όλους.
    • Σχεδιάζοντας για όσο το δυνατό μεγαλύτερο εύρος των κρίσιμων διαστάσεων (κάτι που περιορίζεται συχνά από πολλούς παράγοντες, μεταξύ των οποίων και το κόστος)
    • και ποντάροντας στην (συχνά αξιοσημείωτη) προσαρμοστικότητα του χρήστη και στη δυνατότητα ρυθμίσεων του καθίσματος,ο σχεδιαστής στοχεύει στην κάλυψη του μεγαλύτερου τμήματος του πληθυσμού που πρόκειται να χρησιμοποιήσει το συγκεκριμένο τύπο καθίσματος (λαμβάνοντας βέβαια υποψη και τις απαιτήσεις του συγκεκριμένου τύπου χρήσης – άλλες σχεδιαστικές απαιτήσεις έχει πχ ένα κάθισμα για αίθουσα σινεμά και άλλες ένα κάθισμα στο γκισέ μιας τράπεζας).
  3. Το θέμα του σχεδιασμού ενός εργονομικού καθίσματος εργασίας αποτέλεσε το αντικείμενο της Διπλωματικής μου Μελέτης και έτσι θα ήταν προσωπική παράλειψη να μην αναφέρω ότι για εργασίες γραφείου, η έρευνά μου έδειξε ότι περισσότερα οφέλη έχει ο χρήστης (κυρίως σε θέσεις data-input) με τη επιλογή καθίσματος ημικαθιστού τύπου. (Αν κάποιον ενδιαφέρον περισσότερο οι «πρώιμες» εργονομικές μου αναζητήσεις μπορεί να δει την εργασία εδώ: Σχεδιασμός Εργονομικού Καθίσματος Εργασίας Ημικαθιστού τύπου. Εγώ δεν την πολυκοιτάζω γιατί διαπιστώνω τις εμφανείς, σε μένα πλέον, ελλείψεις και στεναχωριέμαι… )
  4. Τέλος, μια «σοφή ρήση» που έχει φθάσει ως τις μέρες μας ως κομμάτι της προφορικής παράδοσης της εργονομίας (από αυτά τα μυστικά του συναφιού που μεταλαμπαδεύονται από γενιά σε γενιά…; ) ) λέει ότι «αν κάτι δεν το αισθάνεσαι άνετο τότε σίγουρα δεν είναι άνετο!«. Δηλαδή αν δοκιμάσεις κάποιο κάθισμα (όσο ακριβό κι αν είναι και όσα αυτοκολλητάκια και αν έχει με το τίτλο «εργονομικό»  πάνω του κολλημένα) και δεν νιώθεις ευχάριστα μετά από λίγο τότε σίγουρα αυτό το κάθισμα δεν είναι κατάλληλο για σένα. Δοκίμασε μήπως μια καλύτερη ρύθμιση βελτιώσει την κατάσταση. Αν ούτε αυτό λύσει το πρόβλημα, πρέπει σίγουρα να κάτσεις κάπου αλλού! Η άνεση άλλωστε ορίζεται ως η «απουσία αισθήματος δυσφορίας» και άρα αν κάτι σε ενοχλεί κατά τη χρήση του είναι εκ των προτέρων απορριπτέο.

Υ.Γ.  Η εργονομία δεν έχει καμία σχέση με την εικόνα της αυστηρής προτεστάντισας δασκάλας με τον χάρακα που επιβάλει στους μαθητές να κάθονται με την πλάτη απολύτως όρθια και την σπονδυλική στήλη σε απολύτως ορθή γωνία με τους μοιρούς. Αντιθέτως και για να είναι απολύτως σαφές, ο μοναδικός κανόνας για την ορθή στάση κατά την καθιστή θέση είναι η σπονδυλική στήλη σου να διατηρεί τις φυσιολογικές της καμπυλώσεις (δηλαδή να κάνει περίπου αυτό το φυσιολογικό τελικό «ς» που φαίνεται παρακάτω).


Το μεγάλο ζητούμενο και εκεί που αποτυγχάνουν ιστορικά οι περισσότερες προσεγγίσεις των συναδέλφων είναι το πως το επιτυγχάνουμε αυτό! Γιατί συνήθως οι συνθήκες στο γραφείο (λόγω βέβαια και πολλών άλλων παραγόντων, όχι αποκλειστικά του καθίσματος) είναι κάπως έτσι…:

Κλείνοντας και μιας και αναφερθήκαμε σε «ιστορικές» προσπάθειες αν σε ενδιαφέρει να έχεις μια σφαιρικότερη εικόνα των «επιλογών» που ήταν κατά καιρούς διαθέσιμες σε παραπέμπω στο εξαιρετικό παρακάτω άρθρο (από οπου είναι δανεισμένες και οι φωτογραφίες που παρουσιάζονται στην αρχή της ανάρτησης)

The Quest for the Perfect Office Chair

Μη δουλεύεις άλλο…

24/05/2012 § Σχολιάστε

Θα νομίζεις ότι αποδίδεις περισσότερο όταν κάθεσαι επιπλέον ώρες στο γραφείο,ε; Προφανώς κάνεις λάθος!

Κι αν αμφιβάλεις, να ξέρεις ότι αμφισβητείς περίπου έναν αιώνα έρευνας που αποδεικνύει ότι το να δουλεύεις για περισσότερο από 40 ώρες την εβδομάδα, τελικά, μειώνει την απόδοσή σου.

Στις αρχές του 20αιώνα ο Ford έκανε δεκάδες πειράματα προσπαθώντας να προσδιορίσεις την βέλτιση διάρκεια του ωραρίου έτσι ώστε να έχουν οι εργαζόμενοι μέγιστη αποδοτικότητα. Προσδιόρισε λοιπόν ότι το σημείο καμπής είναι οι 40 ώρες την εβδομάδα. Παρατήρησε μάλιστα ότι αν και προσθέτωντας 20 επιπλέον ώρες την εβδομάδα αυτό έχει ως αποτέλεσμα μια μικρή αύξηση της απόδοσης, η αύξηση αυτή διαρκεί μόνο για 3 ή 4 εβδομάδες και στη συνέχεια παρατηρείται μείωση!

Οποιοσδήποτε εργάζεται σήμερα σε εταιρικό περιβάλλον γνωρίζει καλά ότι αυτό που ίσχυει για τους εργάτες της γραμμής παραγωγής του Ford ισχύει και για εκείνον σήμερα. Οι υπάλληλοι που εργάζονται σταθερά 40 ώρες «βγάζουν» περισσότερη δουλειά από αυτούς που συστηματικά παραμένουν ως και 60 ώρες εβδομαδιαίως στο γραφείο. Όσο και αν οι «εργασιομανείς» (ή τα αφεντικά) υποστηρίζουν ότι μένοντας παραπάνω στο γραφείο κάνουν περισσότερα, είναι σίγουρο ότι μεγάλο μέρες αυτής της δουλειάς είναι χαμηλής ποιότητας και πρέπει να επαναληφθεί. Φυσικά οι επιπλέον ώρες παραμονής στο γραφείο οδηγούν και στο σύνδρομο burn-out που προκαλεί σοβαρά προβλήματα και προσωπικά στον εργαζόμενο αλλά και έχει αρνητικότατες επιδόσεις στην απόδοσή του.

Δεν θα πρέπει άλλωστε να παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι στις 6 από τις 10 πιο ανταγωνιστικές οικονομίες παγκοσμίως (Σουηδία, Φιλανδία, Γερμανία, Ολλανδία, Δανία και Ηνωμένο Βασίλειο) θεωρείται παράνομο ο εργοδότης να ζητήσει από τον εργαζόμενο να απασχοληθεί για περισσότερο από 48 ώρες την εβδομάδα.

Ας τα έχουν λοιπόν όλα αυτά υπόψη τους οι αγαπημένοι μας «προϊστάμενοι» την επόμενη φορά που θα απαιτήσουν την υπερωριακή μας απασχόληση και ας ξέρουν ότι όχι μόνο δε θα έπρεπε να μας ζητάνε να απολογηθούμε όταν φεύγουμε γύρω στις 17:30 για το σπίτι αλλά αντίθετα θα πρέπει να «αγχώνονται» όταν καθόμαστε παραπάνω γιατί αυτό σημαίνει ότι η δουλειά που παράγουμε θα είναι χαμηλής ποιότητας (και μάλλον για να πρέπει να καθίσουμε παραπάνω η συνολική μας απόδοση θα έχει ήδη μειωθεί ανησυχητικά).

Πηγές:

http://www.inc.com/geoffrey-james/stop-working-more-than-40-hours-a-week.html?goback=.gde_1114517_member_113033904

http://www.paceproductivity.com/files/The_Inefficiency_of_Overtime.pdf

http://cmdept.unl.edu/drb/Reading/overtime2.htm

http://articles.businessinsider.com/2012-03-23/news/31228101_1_working-overtime-workers-level

The Economics of Overtime Working Robert A. Hart, University of Stirling

(εν)δεικτικόν…

17/05/2012 § Σχολιάστε

Από το πολύ καλό blog   http://www.savagechickens.com/2012/05/employee-morale.html

Αρέσει σε %d bloggers: